در زمان گذشته مردم  سرگرم کار کشاورزی و اشتغال خود برای کسب درآمد خانوار می شدند و زیاد برای ثبت نام و درس خواندن بچه ها وقت  و هزینه نمی گذاشتند.

مدیر مدرسه: آقای عزیز ظرفیت کلاسها حداکثر 33 نفر دانش آموز ویشتر نی یَه. نوتونم کلاس بزَم که!

مدیر مدرسه: آقای عزیز ظرفیت کلاس حداکثر 33 نفر دانش آموز است. بیشتر نیست. نمی توان کلاس را بزایم که!

 

پدر دانش آموز: می وَچه نمره هاش همه اش 20 تِه. شاگرد زرنگه. گناه ما چی یَه که یِه کارگر آدمِیم. غیرانتفاعی پول ندارِم!

پدر دانش آموز: نمره بچه ام همه 20 است.شاگر زرنگ است. گناه ما چیست که یک کارگر هستیم. پول غیرانتفاعی را ندارم!

 

مدیر مدرسه: تو گونه مو چیکار بوکونِم! وَسِه وَچه نی یِری جان!

مدیر مدرسه: تو می گویی من چکار کنم!  می بایست بچه نیاوری عزیز!

 

پدر دانش آموز: دِ بار "یِه خروار برنج  دو خروار خوروش با" اَلَن یه خروار برنج  چند خروار خوروشِ، چی دانِسم زمانه ونَِه ایتَه وَکَه. وی شکم خوراکِه وی تن رَخت ویشتر مرد نی یَم.تا برسِه به درس و مشق!

پدر دانش آموز: در گذشته یک خروار برنج معادل دو خروار خورشت هزینه داشت ولی الآن یک خروار برنج معادل چند خروار خورشت است(خیلی گران است). چه می دانستم زمانه باید این طور شود!خوراک شکم و لباس تنش را بیشتر نمی توانم تا برسیم به درس و مشق!

 

مدیر مدرسه: خدا سر شاهد روزی چند تَه تی مُثان آدم مراجعه کانِن همه رسَنیم اداره آموزش و پرورش!

مدیر مدرسه: خدا بالای سرمان شاهد است روزی چند نفر مثل تو مراجعه کننده داریم همه را می فرستیم اداره آموزش و پرورش!

 

نتیجه اخلاقی:

اول فکر کن بعد کاری انجام بده!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

منبع : رامسر شهر دریا وجنگلTourism City |تئاتر رادیویی گیلکی رامسری(یه خروار برنج دو خروار خوروش)
برچسب ها : خروار ,آموز ,مدیر ,دانش ,مدرسه ,برنج ,دانش آموز ,مدیر مدرسه ,خروار برنج ,خروار خورشت ,اداره آموزش